Yalihuyuk.com – Konya l Yalıhüyük

Kardeş kıskançlığı

Sevgili anne ve babalar, bu yazımda sizlerle kardeş kıskançlığı konusunu paylaşmak istiyorum…

15 Şubat 2009 - 9:44 'de eklendi ve 416 kez görüntülendi.
Kardeş kıskançlığı

Sevgili anne ve babalar, bu yazımda sizlerle kardeş kıskançlığı konusunu paylaşmak istiyorum…

Kıskançlığın temelinde, o ana kadar ilk çocuğa gösterilen ilginin yeni doğan kardeşe yöneltilmesinden meydana gelen rahatsızlık yatıyor. Kardeşin doğmasıyla birlikte ona ayrılan zamanın azalması çocukta, bebeğe karşı gibi görünen ama aslında anne ve babaya karşı olan kızgınlık, kırgınlık gibi duyguların gelişmesine neden olabiliyor. Çocuklar  sevilmediği düşüncesiyle anneden tamamen uzaklaşır, içine kapanır, yemek yememeye ve zayıflamaya başlayabilir.

Küçük kardeşi gibi bebeksi davranmalar, tuvalet kontrolünün kazanılmışken kaybedilmesi, eskisine göre daha fazla ağlama gibi yaşına göre gerileme davranışları yine yeni kardeşi olan çocuklarda sıkça görülür. Bu davranışlar çocuğun üzerine fazla gidilirse artış gösterir. Bunun yerine olumlu davranışlarının ön plana çıkartılması daha faydalı olacaktır. Mesela "Aferin, bak artık kendi yemeğini kendin yemeğe başladın" gibi.

Anne ve Baba olarak çocuğumuzun kardeşi doğmadan önce ona anlayabileceği bir dilde ailemize yeni bir bebeğin geleceğini anlatabiliriz.
Daha hamilelik döneminde, doğuma birkaç ay kala, babası ya da başka bir aile büyüğü çocuğunuzun bakımıyla ilgili yemek yedirme, banyo yaptırma, uyutma gibi işlere başlarsa, çocukta böylece annesi hastanedeyken ya da bebekle meşgulken kendini ihmal edilmiş hissetmez. Anne ve baba olarak her fırsatta çocuğumuzla birebir iletişime geçmeye çalışmalıyız ve birlikte ortak faaliyetlerde bulunarak, çocuğumuza kardeşiyle ve evle ilgili küçük sorumluluklar verebiliriz, mesela bebeğin altı temizleneceğinde bezini, kremini getirmesi, giysisini seçmesi,  biberonunun soğutulması gibi konularda büyük çocuğunuzdan yardım isteyerek onun büyük olduğunu hissettirebiliriz.

Kardeş kıskançlığının önlenebilmesi için, hamilelik döneminden başlanarak, çocukları kardeş olgusuna hazırlamak gerekir. Doğduğu günden itibaren ilgi odağı haline gelen ilk çocuklar, kardeşin gelmesiyle birlikte bu statüyü kaybetme duygusunu yaşayabilirler. Hemen hemen tüm kardeşler arasında varolan bir histir kıskançlık. Birçoğumuz belki de bu duyguya hiç yabancı değiliz. Şimdi bir düşünelim, hangimiz küçük kardeşe gösterilen ilgiden sıkılıp saatlerce ağlamadık ki? Kimimiz, yaşadığımız kıskançlığı çevremize verdiğimiz tepkilerle belli ederiz, kimimiz de içimize kapanarak rahatsızlığımızı anlatmaya çalışırız. Ancak kardeşler arasındaki bu duygunun farklı sonuçlar vermesinin tek sorumlusu aslında biz anne ve babaların hatalı davranışlarıdır.

Kaçınmamız gereken davranışlar!

1) Çocuklarımızdan birini gözbebeği olarak kesinlikle seçmemeliyiz, aksi taktirde siz bunu hissettirmemeye çalışsanız da, diğer çocuğunuz durumu anlayacaktır.

2) Anne  ve baba olarak asla taraf tutmamalıyız, çünkü haksız olduğu anne ve babası tarafından onaylanan çocuk, değer verilmeme ve sevilmeme gibi duygulara kapılabilir ve kardeşine kötü davranabilir.

3) Her çocuğumuzun aynı olmayacağını bilelim ve bu nedenle çocuklarımızın kişilik ve isteklerine uygun davranmaya çalışalım, kesinlikle onları birbirinle karşılaştırmayalım.

Doğumdan Önce Yapmamız Gerekenler

– Kıskançlığı en alt düzeyde tutmamızın tek yolu, çocuğumuz evin tek çocuğu konumundayken bütün isteklerini yerine getirmememizdir. Yani şımartılmamalıyız. İlgi ve sevgi normal bir seviyede tutarsak kardeşin gelişiyle de çocuğumuz aşırı kıskançlık durumları yaşamayacaktı.

– Bebek için yapılan hazırlıklarda abartıya kaçmamamız gerekiyor.

– Çocuğumuzu, psikolojik olarak kardeşinin gelişine hazırlanmalıyız ve aileye katılacak ikinci çocukla ilgili bilgiler vermeliyiz. Daha bebek gelmeden çocuğumuzun ruhunda kardeşine karşı sevgi oluşmasını sağlayabiliriz.

– Çocuğumuzu bebeğin gelişine hazırlarken kaygılı olmamalıyız. Bazen anne ve baba olarak öyle kaygılanırız ki, sanki her şeyin sonu olacaktır ve bu kaygılarımızı çocuğumuza da yansıtırız.

Doğumdan Sonra Yapmamız Gerekenler

• Anne bebekle ilgilenirken büyük çocuğu tamamen unutmamalı.

• Anne- baba olarak  çocuğumuza olan sevgimizi sözlerden ziyade davranışlarımızla göstermeliyiz.

• Çocuğumuzun yanında bebeğe aşırı sevgi gösterilerinden kaçılmalıyız.

• Büyükanne/baba ve misafirler daha çok bebekle ilgilenirlerse, gerekirtiği anda büyük çocukla ilgilenmeleri için uyarınız.

• Bebeğin uyuduğu ortamda gürültü çıkarttığı için sert tepkide bulunmak, çocuğumuzun kıskançlığını arttırabilir, bu sebepten dolayı sert tepki ve ceza yerine daha sakin ifadelerle uyarılmalıyız.

• Bebeğe zarar verir endişesiyle çocuğumuzu devamlı bebekten uzaklaştırmaya çalıştırmamalıyız. Zarar verici davranışlara yöneldiği hissedildiğinde uyarmalıyız, ancak uyarının boyutu tabiki kabul edilebilir şekilde olmalıdır.

• Hamilelikten önce eğer çocuğumuz ana-babasının yanında yatıyorsa, hamilelikle beraber çocuğumuzu hemen başka bir odada yatırmamalıyız. Ayrıca kendi odasında yatan çocuğu da, bebeğin doğumundan sonra kıskanmasın diye, ana-babasının odasına almamız da doğru değildir.

• Bebeğin bakımıyla ilgili işlerde büyük kardeşin yardım etmesi sağlanabilir. Çocuğumuz verilen görevi yerine getirdikten sonra övücü sözlerle ödüllendirilebilir. Bu tür yardımlar  zamanla alışkanlık haline getirirsek, çocuğumuzun kıskançlık yerine koruyuculuk duygularının gelişmesini sağlamış oluruz.

Sonuç olarak çocukları arasında kardeş kıskançlığı yaşayan anne-babaların göstermesi gereken tavır, çocukların her  birine  ihtiyacı ölçüsünde ilgi göstermek, kesinlikle eskisinden farklı ve abartılı davranmamak,  çocuğa anlayacağı basit bir dille neden kardeşiyle daha fazla ilgilenmeleri gerektiğini anlatmaktır. Çocuğa ağabey veya abla olduğunun sürekli hatırlatılması bir süre sonra onda gergilik yaratabilir ve buna tepkili davranmasına yol açabilir.

Sevgi ve Saygılarımla
Nurcan YILDIZ

Etiketler :
HABER HAKKINDA GÖRÜŞ BELİRT

SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER