Çocuğumuzun doğum günü. Çocuğumuzun okula başlama sevinci. Yılbaşı. vs.vs. Bu özel günlerde çocuğumuza bir hediye alalım diye hepimizin aklına gelir. Hemen gider oğlumuza bir silah, bir tabanca, bir otomatik silah oyuncağı alırız. (Eskiden sadece mantar tabancası idi. Şimdi, ilgi büyük ki çeşit arttı!)
Bana göre böyle davranırken, en büyük insanlık suçu işliyoruz. Çünkü, bu çocuk bizim aldığımız bu hediyelerle büyüdüğü zaman, günün birinde takımı kazandığında sevincini silahı ile kutlayacak, üzüntüsünü silahı ile paylaşacak, sinirini silahı ile sakinleştirecektir. Örnekleri çoğaltabiliriz tabii. Ve sonucunu tahmin edebiliyoruz.
Bazı ülkeler, çocuklarına kitap hediye ederken, sanatsal faaliyetleri yönlendirirken, spora yönlendirirken, biz yukarıdaki şekilde büyüyüp kavgacı bir yapı ile genişliyoruz.
Sonra ne oluyor:
Biz kavga ediyoruz. Birilerine gelin bizi ayıran diyoruz. Geliyor istediği şekilde yönlendirip, ayırdık deyip gidiyor. Buna göre;
GELECEĞİMİZİ KENDİMİZ Mİ BELİRLEYELİM?
YOKSA BAŞKALARINDAN BEKLENTİLERLE ZAMAN AKIIIP GİTSİN Mİ?
SİZ BİR DÜŞÜNÜN İSTERSENİZ.
Behçet SADAY
